زندگی

ما در مورد زندگی چنان نگرش ها و افكار و فلسفه هایی ساخته ایم كه به واسطه ی وجود آن ها، از دیدن حقیقت زندگی محروم هستیم. ما پیشاپیش قبول كرده ایم كه زندگی چیست – بدون هیچگونه جست و جو، بدون هیچ طلب و بدون هیچ اداركی از خودمان.
ما تنها فكری از پیش تعیین شده و از پیش متصور شده در مورد زندگی را درك كرده ایم. ما هزاران سال است كه یك چیز را چون ذكر مدام آموخته ایم: زندگی بی معنی است، زندگی عبث است، زندگی رنج است، زندگی فقط برای ترك كردن آن خوب است! این ها از بس كه تكرار شده، همچون صخره در وجودمان سخت شده است. به همین دلیل، زندگی شروع كرده به تبدیل شدن به یك رنج بزرگ و به نظر عبث می آید. به این سبب، زندگی، تمام خوشی، تمام عشق و تمام زیبایی اش را از دست داده است.

انسان زشت گشته و به موجودی رنجور بدل شده است.


ما تاكنون به نام مذهب فقط انكار و نفی زندگی را آموخته ایم. واقعیت این است كه كل مذهب فقط مرگ گرا بوده است و نه زندگی گرا. آنچه پس از مرگ می آید مهم بوده است، نه آنچه پیش از مرگ وجود دارد! تاكنون، دیدگاه مذهب این بوده كه به مرگ حرمت نهد ، نه به زندگی .

و پس از پذیرفتن اینكه زندگی رنج و عبث است، ابداً جای تعجب نیست اگر تلاش برای بامعنا كردن آن نیز متوقف شود. اگر پذیرفته باشی كه زندگی زشت است، چرا به دنبال زیبایی در آن بگردی؟ و وقتی انسان قویاً باور داشته باشد كه زندگی فقط برای تارك دنیا شدن خوب است، آنوقت چه معنی دارد كه سعی كنی آن را تزیین كنی، تمیز کرده و آن را پالایش و زیبا كنی؟
آنوقت نیاز به جست و جو برای خلق زیبایی و حقیقت در زندگی كجاست؟!
ما به یقین از این زندگی خواهیم رفت، ولی هیچ راهی برای جدا شدن از خود زندگی وجود ندارد. ما این منزل را ترك خواهیم كرد، از این مكان خواهیم رفت، ولی جوهره زندگی با ما می ماند – ما همان هستیم . شاید مكان عوض خواهد شد، منزل عوض خواهد شد، ولی زندگی؟ زندگی با ما خواهد بود.
مطلقاُ هیچ راهی برای خلاصی از آن وجود ندارد.

و نكته این نیست كه ما جایی را كه اقامت داشتیم زیبا كرده ایم، محیطی عاشقانه در جایی كه اقامت داشتیم خلق كرده ایم… نكته این نیست كه ما در آنجا ترانه ای شادمانه خوانده باشیم. نكته این است كه كسی كه ترانه ای شاد می خواند، امكانی برای شادی بیشتر برای خودش باز كرده است. كسی كه آن منزل را زیبا ساخته، به ظرفیتی برای یافتن زیبایی بیشتر دست یافته است. كسی كه حتی آن دقایق را با عشق گذرانده باشد، لیاقت دریافت عشقی گسترده تر را كسب كرده است. ما توسط كارهایی كه می كنیم شكل داده می شویم.
كارهایی كه می كنیم، رفته رفته، خالق زندگی های ما می شوند. رفتار ما در زندگی تعیین كننده جهت سفر زندگی ماست، راهی كه در آن پیش خواهد رفت، دنیاهای تازه ای كه كشف خواهد كرد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s